Κείμενο, φωτό, βίντεο: Αγγελική Μούντριχα
Επιμέλεια ανάρτησης: Κλαίρη Μπαράκου
Όταν φτάσαμε στη Λίμνη Ευβοίας, γνωρίζαμε για τον 2o Λαϊκό Αγώνα Δρόμου που διοργανώθηκε από τον Πανευβοϊκό Σύλλογο κακοποιημένης Γυναίκας- κακοποιημένου παιδιού « Ο Καλός Σαμαρείτης » και από τον φιλαθλητικό Σύλλογο Νέας Αρτάκης « ΑΕΘΛΙΟΣ » με την υποστήριξη της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας – Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας και τον Δήμο Μαντουδίου – Λίμνης – Αγ. Άννας. Άλλωστε, αυτός ήταν ο λόγος που βρεθήκαμε εκεί. Αυτό που δε γνωρίζαμε, όμως, ήταν ότι την όμορφη αυτή διοργάνωση, θα στόλιζε ακόμα περισσότερο ο χορευτικός όμιλος της περιοχής «Το Λύμνι».
Ένα ηλιόλουστο πρωινό δίπλα στη θάλασσα, σε μια γιορτινή ατμόσφαιρα που διαμορφώθηκε τόσο από τα χαρούμενα πρόσωπα των δρομέων, όσο και από το «άρωμα» της καλοκαιρινής Ελλάδας, που έφεραν τα μέλη του ομίλου με τις παραδοσιακές τους φορεσιές και τους νησιώτικους χορούς.
Εμείς, βέβαια, δε χάσαμε ευκαιρία και συνομιλήσαμε με τον δάσκαλο του ομίλου, κ. Γιώργο Φλώκο. Όπως καταλαβαίνετε, τις πληροφορίες, που ακολουθούν, δεν τις αντλήσαμε εκείνη την ώρα. Δε θα γινόταν, κιόλας, καθώς ένα μόνο νεύμα του δασκάλου, μας έβαλε κι εμάς στον χορό…
Η αρχή έγινε το προηγούμενο δειλινό, όταν γυρνώντας από το μπάνιο, η μουσική μας οδήγησε στην προβλήτα την ώρα της πρόβας. Λίγο ο ουρανός, λίγο το αεράκι, ο χορός από την Κάτω Ιταλία, δημιούργησαν ένα μαγικό σκηνικό και έγιναν αφορμή για μια ενδιαφέρουσα συνομιλία.
Θα μας πείτε λίγα λόγια για τον σύλλογό σας;
Ο χορευτικός σύλλογος « το Λύμνι » ιδρύθηκε το 2003 με πρώτο δάσκαλο τον μεγάλο, τον Αντρέα Παπαγεωργίου (Πέρης), διευθυντή της σχολής Ραλλού Μάνου από το 1952. Όχι στα παραδοσιακά, ήταν σύγχρονος χορευτής. Όταν ήρθε στη Λίμνη το 2003, συνταξιούχος πια, τον βρήκα και είπα να κάνουμε κάτι, να τηρήσουμε την παράδοση. Γι’ αυτό κι όταν βγαίνουμε εκτός, χορεύουμε τους λιμνιώτικους χορούς που είναι νησιώτικοι. Νησιώτικη είναι και η φορεσιά μας. Διαφέρει μόνο, γιατί η βράκα της είναι μακριά και μπλε. Των κοριτσιών είναι της Αμαλίας η φορεσιά, εξαιρετική με το μακρύ της φόρεμα.
Ο δάσκαλος στο σπίτι του, στο ισόγειο και το υπόγειο, έχει κάνει μουσείο παραδοσιακών φορεσιών. Έχει διακόσιες εβδομήντα φορεσιές στην ιδιοκτησία του που απέκτησε με δικά του έξοδα και βέβαια ο χώρος αυτός είναι επισκέψιμος. Ο ίδιος είναι ενενήντα τριών χρόνων πια, αλλά υπάρχουν άνθρωποι που το συντηρούν.
Το 2008 άρχισα να αναλαμβάνω εγώ ερασιτεχνικά στην αρχή, αλλά στη συνέχεια έκανα σεμινάρια. Η δύναμή μας είναι γύρω στους 50 με 55 ενήλικες που είναι καλά για τα δεδομένα της Λίμνης. Έχουμε παιδικό και εφηβικό τμήμα.
Πώς επηρέασε ο κορονοϊός τη δράση σας σε σχέση με το παρελθόν;
Για δύο χρόνια είχαμε ατονίσει, αλλά ξεκινήσαμε πάλι φέτος την πρωτομαγιά. Μάλιστα λόγω της περσινής φωτιάς, αυτής της καταστροφής, το καλοκαίρι θα γίνουν πολλές εκδηλώσεις. Έρχεται πολύς κόσμος και ήδη θα πάρουμε μέρος σε δύο – τρεις εκδηλώσεις σε μικρό χρονικό διάστημα.
Εμείς έχουμε μερίδιο σε αυτό, γιατί διαδραματίζουμε και ρόλο “πολιτιστικού συλλόγου”. Τα προηγούμενα χρόνια κάναμε πολύ μεγάλες παραστάσεις. Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι στη Λίμνη, συνήθως, πραγματοποιούμε μια μεγάλη παράσταση το καλοκαίρι πάντα με ζωντανή μουσική και όταν έχουμε διάφορα θέματα, φέρνουμε και δυο – τρεις ορχήστρες.
Μας έχουν πλαισιώσει πολλά συγκροτήματα και έχουμε εμφανιστεί δύο φορές στην ΕΡΤ1 στην εκπομπή του Μυλωνά. Πέρα από τα παραδοσιακά, κάναμε Μεσοπόλεμο με ενδυμασία και φόρεμα Μεσοπολέμου και χορούς Charleston. Παρουσιάσαμε τη δεκαετία του ’20 , του ’50 και ’60. Τέλος, δύο χρονιές, το 2017 και 2018, είχαμε αφιέρωμα στον ελληνικό κινηματογράφο. Μας έκαναν την τιμή να απευθύνουν χαιρετισμό ο αείμνηστος Βουτσάς, η Καραγιάννη και ο Πάντζας. Το 2018, που έγινε η μεγάλη παράσταση με τη συμβολή της περιφέρειας, παραχωρώντας μας σκηνικά, μπορέσαμε να παρουσιάσουμε είκοσι πέντε αποσπάσματα από ταινίες με χορό και τραγούδι και μάλιστα μας είχε βοηθήσει ο Νίκος Καβουκίδης της Finos Film. Για ερασιτεχνική προσπάθεια ήταν φοβερή!
Το όμορφο διήμερο έλαβε τέλος και εμείς ευχόμαστε να πραγματοποιούνται πάντα τέτοιες δράσεις και ο χορευτικός όμιλος «Το λύμνι» να συνεχίζει να δίνει ζωντάνια στον τόπο!