Κείμενο: Μάρθα Θεοδωρακοπούλου
Επιμέλεια ανάρτησης:Κλαίρη Μπαράκου
Τη γιορτή των Αγίων Θεοδώρων ο λαός μας την είχε συνδέσει με “προφητικά” δρώμενα φανερώματος…
Αρχές δεκαετίας ’50, ανήμερα των Αγίων Θεοδώρων σ’ ένα ορεινό χωριό της βόρειας Εύβοιας, στους Κούρκουλος, τρεις κοπέλες (έπρεπε να είναι τρεις) ξεκινούν για να πάνε σ’ ένα σταυροδρόμι. Παίρνουν μαζί τους ένα σακούλι με στάρι.
-Πάμε να ρίξουμε το σταράκι στον Αη Θόδωρα να δούμε τι θα μας πει..
Φτάνουν στο σταυροδρόμι, σκάβουν με ένα τσαπάκι θάβουν το στάρι και λένε: “Αη Θόδωρα μ’ καλέ και καλέ θαυματουργέ, εδώ στα ξένα που θα πας και τις μοίρες να ρωτάς. Αν τις δεις να κάθονται να τους πεις να τρέξουν.”Γυρίζουν στο σπίτι και πέφτουν για ύπνο, ελπίζοντας να δουν ποιον θα παντρευτούν.
Την επομένη ρωτά η μία την άλλη: “είδες τίποτα, είδες κανέναν;” απαντά η άλλη: “κάτι είδα, αλλά δε το φανερώνω…”.
Δρώμενο στον κύκλο του χρόνου, ειπωμένο από την κ. Μαρία Λιανοστάθη
Ποιοι είναι οι άγιοι Θεόδωροι
Στη γιορτή των Αγίων Θεοδόρων τιμούνται μαζί, οι μεγαλομάρτυρες Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων του 3ου αιώνα και Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης του 4ου αιώνα, ενώ έχουν και ξεχωριστή γιορτή ο κάθε ένας από τους δύο, στην ημέρα της μνήμης τους.
Το θαύμα των κολλύβων
Σύμφωνα με την παράδοση, ο Θεόδωρος ο Τήρων που ονομάστηκε έτσι επειδή ήταν στρατιώτης επί Διοκλητιανού στο τάγμα των Τηρώνων (νεοσύλλεκτων), κατά τη διάρκεια λιμού στα Ευχάιτα στη Βόρεια Μικρά Ασία, έθρεψε τον πληθυσμό της πόλης με κόλλυβα. Από τότε καθιερώθηκε να προσφέρονται στους ναούς, το Σάββατο της πρώτης εβδομάδας των Νηστειών (και Ψυχοσάββατο), κόλλυβα.
Απολυτίκιον Αγίων Θεοδώρων
“Δώρον Θεού αγίαν κλήσιν λαβόντες, προς ευαρέστησιν αυτού πάντα πράξαντες, ω Στρατηλάτα ένδοξε και Τήρων κλεινέ, Άγιοι Θεόδωροι αμιλλώμενοι ζήλω, άμφω ηξιώθητε μαρτυρίου γενναίου· διο συνόντες νυν εν ουρανοίς, υπέρ ημών Κυρίω πρεσβεύετε.”