Κείμενο: Νίκος Μπάνος
Επιμέλεια ανάρτησης: Κλαίρη Μπαράκου
Μία ζεστή καλημέρα κόντρα στην κρύα βροχή, το χαλάζι και τα χιόνια στις βουνοκορφές. Από βραδύς χτες, ένα κρύο γεμάτο φεγγάρι έπαιζε ερωτικά με λίγα μωβ συννεφάκια προμηνύοντας τη σημερινή μέρα ελευθερίας του τύπου, κάτι σαν υπενθύμιση ότι η ελευθερία του τύπου κατατίθεται με θυσίες και δεν είναι αυτονόητη…
Εκεί όπου οι αυταρχικές εξουσίες απλώνουν τα χέρια τους όλο και πιο σφιχτά στο λαιμό της ελευθερίας της έκφρασης κατά πως τις βολεύει , στήνοντας δίκτυα παραπληροφόρησης, που τις ονομάζει και εταιρείες αλήθειας , τρολλάροντας και δολοφονώντας χαρακτήρες.
Δεν ξέρω πόσο από μόνη της η καθιέρωση της 3ης Μαΐου του 1993 από την UNESCO θα μπορούσε να υποστηρίξει την ελευθερία του τύπου, μαζί βέβαια με τη διακήρυξη του Βίντχουκ το 1991 που έγινε από Αφρικανούς δημοσιογράφους σε συνεργασία με την UNESCO, χωρίς τον καθημερινό πανανθρώπινο αγώνα για ελευθερία και δημοκρατία, καθ’ ότι η ελευθερία του τύπου είναι βασικό στοιχείο της Δημοκρατίας.
Είναι λυπηρό που σήμερα διάλεξε η Ελλάδα, που δίδαξε τη Δημοκρατία να καταπέσει στην 80η θέση στη παγκόσμια κατάταξη των χωρών που στηρίζουν την ελευθερία του τύπου με πρώτη τη Νορβηγία, και βέβαια να ‘μαστε κάτω και από αφρικανικές χώρες δεν καταπίνεται εύκολα.
Γι΄ αυτό … Είτε παίδες Ελλήνων, ή να το πω αλλιώς με τα λόγια του Άγγελου Σικελιανού: ομπρός βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από την Ελλάδα…
ΥΓ. Ο Βολταίρος από τον 18ο αιώνα, σαν θεμελιωτής της ελεύθερης έκφρασης, έλεγε “μπορεί να διαφωνώ με ότι λες αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες”.