
Κείμενο: Νίκος Μπάνος
Επιμέλεια ανάρτησης:Κλαίρη Μπαράκου
Σήμερα παγκόσμια ημέρα νερού, που σαν ιερή βροχή, σαν ιερό ποτάμι, όπως ο Νείλος στην Αιγύπτου, ο Γάγγης στην Ινδία, ο Τίγρης και ο Ευφράτης στην Μεσοποταμία, συνδέθηκαν με τους τεράστιους αρχαίους πολιτισμούς.
Στον ελλαδικό χώρο στην αρχαιότητα οι ποταμοί θεότητες, όπως ο Αχέροντας με την Αχερουσία λίμνη, ο Πηνειός, ο Αλφειός, ο Αχελώος, ο Κηφισός και ο Ευρώτας, λατρεύονταν σαν θεοί. Από την άλλη οι ιερές λίμνες της Αχερουσίας και οι λίμνες των Ρειτών στον Ασπρόπυργο, που σήμερα είναι η χαβούζα την διυλιστηρίων, καταδεικνύει το επίπεδο πολιτισμού, σήμερα και τότε αλλά και το σεβασμό που είχαν οι άνθρωποι για το νερό.
Οι θάλασσες και τα πελάγη, από την αρχαιότητα διαμόρφωσαν τεράστιους πολιτισμούς. Η λεκάνη της Μεσογείου και ειδικά το Αιγαίο πέλαγος, αντανακλούν τον πανάρχαιο ελληνικό πολιτισμό. Η ιερότητα του νερού πηγαίνοντας πίσω στο χρόνο σημαδεύει, ακόμα και θεϊκά φαινόμενα, όπως ο Ιορδάνης ποταμός όπου ο ερημίτης ασκητής, ο Πρόδρομος, βαφτίζει τον Ιησού και από τότε μιλάμε μέχρι σήμερα για τον αγιασμό των υδάτων.

Σε όλον τον κόσμο καταφαίνεται ότι ο σεβασμός και η αγάπη στο ΝΕΡΟ είναι ανάλογη με το επίπεδο πολιτισμού. Τώρα πως γίνεται να λεγόμαστε πολιτισμένοι και να κάνουμε χαβούζες τις ιερές λίμνες και τα ιερά ποτάμια, τις θάλασσες μας, να μολύνουμε και τον αέρα που αναπνέουμε, γιατί η βροχούλα έχει γίνει όξινη και τελικά από ποιον θεό περιμένουμε να μας σώσει, όταν ο πραγματικός θεός που πιστεύουν σήμερα οι άνθρωποι είναι το χρήμα.
Αυτή τη μετάλλαξη του ανθρώπου, από πνευματικό ον σε καταναλωτικό ον θα την πληρώσουμε ακριβά όχι σε χρήμα αλλά σε ποιότητα ζωής, γιατί όλα τα σκουπίδια πνευματικά και υλικά επιστρέφουν στα κεφάλια μας και μη μου πείτε πως φταίει ο Νεύτωνας που ανακάλυψε τη βαρύτητα, γιατί μπορεί να φταίμε και εμείς που στρουθοκαμηλίζουμε.
Μήπως έφτασε ο καιρός να αφυπνιστούμε και να ανακηρύξουμε πάλι ιερά τα ποτάμια μας και τις πηγές, τις λίμνες και τις θάλασσές μας, να γκρεμίσουμε από μέσα μας το σύγχρονο Μινώταυρο, που έχει το παρατσούκλι ΧΡΗΜΑ; Τώρα ποιος γενναίος θα κάνει το Θησέα και ποια γενναία την Αριάδνη, το θέμα είναι να αποφασίσουμε για να υπάρχει ελπίδα.

Πεστα Νίκο!
Ωραία αναδεικνύεις τη ζωτική σημασία όλων των μορφών του Υδροφόρου Ορίζοντα για την ύπαρξη Ζωής αλλά και για την Ανθρώπινη Ύπαρξη και σε σχέση με το Πολιτιστικό Υπόβαθρο της κάθε κοινωνίας!
Θα μπορούσες όμως να διατύπωνες στην ολοκλήρωση του πονήματός σου με πιο συγκεκριμένο τρόπο τις “πηγές μόλυνσης” τους για μελλοντική αντιμετώπιση τους με λιγότερη χρήση “λιρυκών” και μυθολογικών αναφορών.
Σε κάθε περίπτωση ευχαριστούμε για την όλη “προσέγγιση” σύνταξης απόψεων σου για επίκαιρα θεμάτα!
Πολύ καλή σου συνέχεια με Υγεία πάντα!
Φιλικά
Βαγγέλης Καραβαγγελης