Κείμενο: Νίκος Μπάνος
Επιμέλεια ανάρτησης: Κλαίρη Μπαράκου
Μία μεγάλη και ηλιόλουστη καλημέρα στην ομάδα και σε όσους διαβάσουν αυτό το μικρό αφιέρωμα στον θρυλικό αλλά ταπεινό μας ποιητή Νίκο Καββαδία, που δεν ήταν μόνο ποιητής αλλά και ένας εξαίσιος αφηγητής που μαγεύει με τις αφηγήσεις του. Μαγεύει όχι μόνο τους συντρόφους του, στα μεγάλα ταξίδια των ωκεανών αλλά και σε όσους διαβάζουν τα ποιήματα και τα κείμενά του. Βιώματα που σε ταξιδεύουν σε κόσμους μαγικούς που δεν έζησες ποτέ.
Ιδανικός αλλά άξιος εραστής των μακρινών ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων, ταξιδευτής του νου και της ψυχής. Απογύμνωσε το θάνατο και συμφιλιώθηκε μαζί του, ύμνησε τη γυναίκα, εποίησε τη θάλασσα σαν μια αγκαλιά στη ζωή και το θάνατο, γι’ αυτό ο λευκός καρχαρίας, πιλοτάρει τα ταξίδια του σαν αρχή και τέλος στη ζωή του.
Ο πόνος της φυγής, Mal du tepart, έτσι τιτλοφορείται το ποίημα που μελοποιήθηκε από το Γιάννη Σπανό και τραγουδήθηκε από τον Κώστα Καραλλη και περιλαμβάνεται στην ποιητική συλλογή, Μαραμπού.
“Το καραντί θα μας μπατάρει
σάπια βρεχάμενα τσιμέντα και σκουριά,
από νωρίς δεξιά στη μάσκα την πλώρια,
κοιμήθηκεν ο καρχαρίας που πιλοτάρει…..”
στίχοι πάλι από τη συλλογή Μαραμπού, μελοποιημένοι υπέροχα από τον Θάνο Μικρούτσικο. Ο Σεφέρης όταν ήθελε να ταξιδέψει με καράβι, πάντα ρωτούσε με ποιο καράβι ταξίδευε ο Κολιας, έτσι τον φώναζαν όσοι τον ήξεραν και έχουν γραφτεί πολλά, όταν μιλούσαν σαν συνταξιδιώτες.
Γεννημένος στις 11 Γενάρη του 1910 στο Χαρμπίν της Μαντζουρίας από Κεφαλλονίτες γονείς, μετά τα μεγάλα ταξίδια και τα ποιήματά του που θα μας ταξιδεύουν για πάντα, ο θρυλικός ταξιδευτής, δεν θα προλάβει να πάρει το τελευταίο καράβι και προφήτεψε πως θα ‘ χει μια κηδεία σαν των πολλών ανθρώπων τις κηδείες, Αθήνα 10 Φλεβάρη του 1975.
Πριν φύγει είπε και κάτι άλλο προφητικό, ότι τα αληθινά λόγια είναι τα τελευταία.
Κλείνω το μικρό αφιέρωμα με τους υπέροχους στίχους του ποιητή από το ποίημα “Ξέμπαρκοι”, μελοποιημένο από τον Θάνο Μικρούτσικο και ταξιδέψτε με αυτές τις εικόνες.
Καλό σας ταξίδι