Κείμενο: Αναστασία Τσαλκιτζή
Επιμέλεια ανάρτησης: Κλαίρη Μπαράκου
Α π’ τον Θεό πηγάζει και στον άνθρωπο φτάνει
Γ ίνεται έργο σιωπηλό για τον αδελφό που πονά
Α γκαλιάζει τον φτωχό, τον ξένο, τον πληγωμένο
Π ροσφέρεται χωρίς όρους, όπως ο Χριστός δίδαξε
Η ελπίδα του κόσμου, όταν μοιράζεται
Πόσο όμορφα παράξενη η ακροστιχίδα μιας λέξης που πολλοί από μας έχουμε παραλείψει από την καθημερινότητά μας. Ξέρω πως πολλοί θα διαφωνήσετε, πολλοί θα σκεφτείτε μα χωρίς αυτή δεν μπορούμε να ζήσουμε, δίχως αυτή δεν θα μπορούσε ο κόσμος να «γυρίζει», δίχως αυτή δεν θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε, δίχως αυτή δεν…………… και πριν αρχίσετε να λέτε «μα τι είναι αυτά που λέει;» σκεφτείτε πότε στην καθημερινότητά σας εκφέρατε τη λέξη;
Ποτέ; Σπάνια;
Εγώ πάντως ανήκω στην ομάδα εκείνων που σπάνια τη χρησιμοποιεί θεωρώντας πως είναι περιττή η διατύπωση της έκφρασης της, θεωρώντας πως αφού αποδεικνύω την αγάπη μου στην καθημερινότητά μου με όσα κάνω και τι έγινε αν δεν την προφέρω;
Χαίρομαι όμως που ο δάσκαλός παραδοσιακών χορών, Δημήτρης Ελευθερίου, όχι μόνο την προφέρει, μα φροντίζει κάθε χρόνο με το «ΧΟΡΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ», προσκαλώντας όλους εμάς που αγαπούμε την παράδοση, αποδεικνύει έμπρακτα την αγάπη του προς το συνάνθρωπο.
Ναι, ναι ο Δημήτρης κατόρθωσε και φέτος να βοηθήσει ουσιαστικά το θεάρεστο έργο της Μητροπόλεως Χαλκίδας εφοδιάζοντας την τράπεζα τροφίμων της.