Κείμενο: Αναστασία Τσαλκιτζή
Επιμέλεια ανάρτησης: Κλαίρη Μπαράκου
Κατάμεστη θεατών η πολιτισμική καρδιά της Χαλκίδας. Το μικρό θεατράκι αφιερωμένο στον Ορέστη Μακρή, φιλοξενεί την παράσταση του Πολιτιστικού Χορευτικού Συλλόγου «Η Αναπάλη». Μία παράσταση αφιερωμένη στην ολοκλήρωση του αιώνα που η Μικρά Ασία ψυχορραγούσε στο πολιτικό παιχνίδι των Μεγάλων Δυνάμεων.
Το λιτό σκηνικό τόσο βουβό! Αδύνατον να κατανοήσω πως ένα γιορτινό τραπέζι, μία κουνιστή πολυθρόνα δίπλα στο χριστουγεννιάτικο δέντρο, ένα βιβλίο φωτογραφιών αφημένο πρόχειρα στο τραπέζι με το υπέροχο πλεκτό του σκέπασμα,……. Θα κατορθώσουν να ξετυλίξουν τα εκατό χρόνια που πέρασαν από τότε που η μικρασιατική καρδιά του ελληνισμού σίγησε βίαια στο κύμα του μίσους που ξέσπασε αφανίζοντας φυλές, φιλίες….
Τα φώτα χαμηλώνουν και η καλοστεκούμενη ενενηντάχρονη γερόντισσα αρχίζει να διηγείται….. η μοναδικότητα της χροιάς της μεταφέρει τη νοσταλγία της, η καθαρότητα του ήχου της καθηλώνει το κοινό. Ζωντανεύουν οι όμορφες αναμνήσεις με το χορό, τη μουσική του συγκροτήματος «χοροσταλίτες» και το κέφι τους αγγίζει το κοινό, τραγουδούν μαζί τους και αν και καθήμενοι λικνίζονται στη μελωδία των παραδοσιακών τραγουδιών.
Μα η χαρά σιώπησε στη φλόγα του μίσους που άστραψε. Ένα μίσος που σκόρπισε χαρά σε εκείνους που το ξεδίπλωσαν μα τόσο πόνο σε εκείνους που έγιναν άθελά τους οι αποδέκτες του. Μαυροφορέθηκαν βίαια, έχασαν σε μια στιγμή τη ζωή τους όλη μα βρήκαν τη δύναμη να ξαναρχίσουν σε έναν τόπο που η αγκαλιά του παρέμεινε κλειστή. Μα η αγκαλιά χαλάρωσε παρακολουθώντας την πάλη τους για μία καλύτερη ζωή, άνοιξε ενσωματώνοντας ήθη και έθιμα της χαμένης πατρίδας.
Κι εγώ αποχωρώ ευχαριστώντας όλους εσάς που δουλέψατε για τη μοναδικότητα της ιστορίας που ξετυλίξατε στη μικρή σκηνή της πολιτιστικής καρδιάς της πόλης μας.