Κείμενο: Αναστασία Τσαλκιτζή
Επιμ. ανάρτησης: Κλαίρη Μπαράκου
Στην πόλη με τα τείχη πολυκατοικιών, στην πόλη που ακόμα υπάρχουν γειτονιές που οι κάτοικοι ανταμώνουν στη μέση του απροσπέλαστου από αυτοκίνητα δρόμου, στην πόλη που σε κάθε σου βήμα γεύεσαι αρώματα διαφορετικά, στην πόλη που θάλασσα κι ουρανός ενώνονται, τις μέρες του καλοκαιριού ο κόσμος ανταμώνει με την τέχνη.
Κι εγώ σε αυτή την πόλη απολαμβάνοντας το περπάτημα στην καρδιά της, γεύομαι απ’ άκρη σ’ άκρη το διαφορετικό καλοκαίρι, το καλοκαίρι που στεφανώθηκε με ήχους, χρώματα, εικόνες.
Στο συνώνυμο με τη λέξη Χαλκίδα Kόκκινο Σπίτι περιηγούμαι στην έκθεση ζωγραφικής της Ακριώτου Θεοδώρας με τίτλο «Unroot/ Ξεριζωμένες». Οι τοίχοι στολισμένοι με πορτρέτα γυναικών διαφόρων ηλικιών θλιμμένων, ταλαιπωρημένων, βασανισμένων. Τα χρώματα τόσο έντονα και συνάμα τόσο σκοτεινά, οι εκφράσεις τόσο κουρασμένες – ταλαιπωρημένες – σκληρές, τα συναισθήματα τόσο βαριά – θλιμμένα – κουρασμένα, η ακινησία τους μυρωμένη με κούραση – μόχθο – ταλαιπωρία………….
Διαβάζω τις τυπωμένες αράδες του κάθε πίνακα προσπαθώντας να κατανοήσω τη σύνδεση τίτλου έκθεσης και εκθεμάτων. Κάθε της πινελιά, κάθε της δημιούργημα μιλά για τη γυναίκα, μιλά για το ρόλο της, ξετυλίγει τον πόνο της – την ανησυχία της – τον πολυδιάστατο ρόλο της. Γυναίκα δίχως πρόσωπο, γυναίκα κουρασμένη, γυναίκα με μέλλον τόσο σκληρό; γυναίκα γερασμένη, γυναίκα «κεκοιμημένη» – χαρούμενη ατενίζει το αιώνιο μέλλον, γυναίκα επαγγελματίας, γυναίκα… κι οι ρόλοι της οι σύνθετοι – οι κουραστικοί τόσο δημιουργικά αποδομένοι μ’ ένα σφυρί, δύο σακιά τσιμέντο και μια παρκετέζα.
Είμαι τόσο προβληματισμένη, τόσο φορτωμένη, τόσο απορροφημένη στις δημιουργούμενες σκέψεις που δίχως να το καταλάβω έφθασα στο τέλος των εκθεμάτων όπου το μαύρο κυριαρχεί. Ρούχα απλωμένα, διάφανα–αδιαφανή, ζεστά–δροσερά, ρούχα που φανερώνουν την ενηλικίωσή της, ρούχα κατάμαυρα που υμνούν τη χαρά της ζωής.
Αποχωρώ με σκέψεις, αποχωρώ προβληματισμένη μα συνάμα τόσο γεμάτη από την έκθεση που κατόρθωσε να διηγηθεί τη σύνθεση του όντος που ακούει στις λέξεις κόρη, γυναίκα, γιαγιά μέσα από χρώματα, γραμμές και σχήματα.
