Κείμενο, φωτό: Ευαγγελία Σταμέλου
Επιμέλεια ανάρτησης: Κλαίρη Μπαράκου
Κοντά στο Σούνιο, στον όρμο Καταφυγή, στέκεται ένα σεμνό κάτασπρο ξωκκλήσι, ανάμεσα σε δύο παραλίες, που αγναντεύει την θάλασσα του Αργοσαρωνικού. Εξωτερικά μοιάζει σαν όλα τα άλλα ξωκκλήσια, όμως είναι τόσο διαφορετικό μπαίνοντας μέσα.
Ο αείμνηστος ζωγράφος Δημήτρης Μυταράς, ξεδίπλωσε όλη την καλλιτεχνική του ιδιοσυγκρασία ζωγραφίζοντας ανέμιδες, σμήνη πουλιών, γλάρους, περιστέρια, λουλούδια, σχεδόν όλη η φύση μέσα, λέγοντας ότι δεν κάνει τίποτα βλάσφημο και ότι εδώ κατοικεί ο Θεός δίπλα στη φύση, τη γαλήνη και την απεραντοσύνη της θάλασσας.
Δεν έχει αγιογραφίες, παρά μόνο ζωγραφισμένες μορφές που ίπτανται, άλλοτε με φτερά και άλλοτε χωρίς, σε πυκνή αφηγηματική διάταξη, ενώ δεξιά και αριστερά στο τέμπλο στέκονται χωρίς αυστηρότητα δύο μόνο εικόνες του Χριστού και της Παναγίας, αντίστοιχα, αγκαλιασμένοι και οι δύο από φτερωτές ανθρώπινες μορφές.
Έλεγε : «Πιστεύω ότι αν υπάρχει Θεός βρίσκεται εκεί. Η φύση είναι ζωντανή, γεμάτη σκίνα και άγρια λουλούδια. Οι άνεμοι είναι καθημερινά γύρω σου και αισθάνεσαι την παρουσία τους. Τα πουλιά γεμίζουν τον ουρανό, χελιδόνια, γλάροι, κόστυφες και σπουργίτια.
Όλα αυτά τα ζωγράφισα μέσα στο εκκλησάκι. Οι προσωποποιημένοι άνεμοι με τα ονόματά τους, δέντρα, καράβια και πουλιά, όλα εκεί και στη μέση ο Χριστός και η Παναγία. Για μένα ο Χριστός είναι η δυνατή παρουσία ενός αληθινού επαναστάτη γεμάτου φλόγα που μίλησε συγκλονιστικά και πλήρωσε ακριβά γι΄ αυτό.
Μάταια προσπαθούμε να κάνουμε πράξη το λόγο του. Το εκκλησάκι αυτό είναι μια προσευχή που πάντα χρωστούσα. Όταν σταθείς εκεί θα αισθανθείς την επαφή του Θεού καθώς φυσούν οι άνεμοι.»
Μπαίνεις μέσα στο εμβληματικό αυτό εκκλησάκι και προσηλώνεσαι, σκέπτεσαι τα
θαύματα της ζωής, τα δημιουργήματα του σύμπαντος και προσεύχεσαι. Είναι αληθινή καταφυγή σε όσους το χρειάζονται. Γι αυτό το ονόμασαν
«ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΤΑΦΥΓΙΩΤΙΣΣΑ»
Αξίζει πραγματικά να το επισκεφτεί κανείς. Είναι ένα κόσμημα στον γραφικό αυτόν όρμο της Αττικής που με πολλή αγάπη, μεράκι και υποστήριξη από τους κατοίκους της περιοχής και χορηγίες ιδιωτών συντηρείται. Ο Εξωραιστικός Σύλλογος «Ο Ποσειδώνας» δικαίως καμαρώνει που κληρονόνησε αυτό το ανεπανάληπτο Μνημείο Πολιτισμού, ένα πραγματικό στολίδι.
