Κείμενο: Αναστασία Τσαλκιτζή
Επιμέλεια ανάρτησης: Κλ. Μπαράκου
Το καναρίνι του απέναντι διαμερίσματος τόσο χαρούμενο! Κελαηδά καλημερίζοντας την αυγή της νέας ημέρας κι οι νότες της μοναδικής του μελωδίας συντροφεύουν την προσπάθειά μου να αποχωριστώ την αγκαλιά του Μορφέα.
Μισοκοιμισμένη ακόμα κατευθύνομαι στην κουζίνα. Τα παραθυρόφυλλα ανοίγουν κι εγώ απολαμβάνω την αυγή της νέας ημέρας, στην απόλυτη ησυχία της πόλης που ακόμα κοιμάται. Ακίνητη απολαμβάνω τη σιωπηλή ηρεμία της στιγμής, μεθώντας απ’ τα χρώματα της ανατολής. Η μητέρα φύση κρατώντας τη μοναδική της χρωματική παλέτα, παίζει ντύνοντας τα ξεχασμένα σύννεφα και το ανεπαίσθητο αεράκι συμμετέχει στο παιχνίδι της σπρώχνοντας τους αέρινους υδάτινους όγκους κι εκείνα υπακούοντας μεταμορφώνονται. Μα η μαγεία της στιγμής χάνεται τόσο γρήγορα! Η πόλη αργοξυπνά, ο αέρας γεμίζει με νότες θορύβων κι εγώ απολαμβάνοντας το άρωμα, τη γεύση του φρεσκοψημένου αχνιστού ελληνικού καφέ ξεκινώ το τρέξιμο, προσπαθώντας να προλάβω τη ρουτίνα της έκτης ημέρας.
Το αυτοκινητάκι μου περιμένει εμένα με το αδειανό μου καροτσάκι, για το μικρό μου αναγκαίο περίπατο, μέχρι τη λαϊκή. Ανυπομονεί τόσο για τη στιγμή που η ατμόσφαιρα θα γεμίσει με μυρωδιές φρέσκων λαχανικών και φρούτων. Ναι αυτή τη φορά το σεργιάνι μου αφιερωμένο στο παζάρι χρωμάτων, οσμών και γεύσεων.
Ο δρόμος που τόσες φορές έχεις διαβεί, ο δρόμος με τις πολυκατοικίες, ο άχρωμος, ο άγευστος έχει τόσο αλλάξει, έχει τόσο ζωντανέψει. Η παλέτα της φύσης που ξεδιπλώνεται κάθε Σάββατο ανάλογη των συναισθημάτων. Σπάνια εδώ θα συναντήσεις ανθρώπους βιαστικούς, κατσουφιασμένους, μελαγχολικούς. Η χρωματική κλίμακα των τόνων των χρωμάτων επηρεάζοντας την ψυχή μας δημιουργεί ελπίδα, οικειότητα, καλή διάθεση, συγκινήσεις. Κάθε σου συναλλαγή αρχίζει λέγοντας καλημέρα, τη λέξη που θα δημιουργήσει την οικειότητα για να ξεκινήσει η κουβέντα.
Η αίσθηση του χρόνου αλλάζει, οι ρυθμοί της καθημερινότητας ελαττώνονται, οι αισθήσεις αυξάνονται. Απολαμβάνεις, ηρεμείς μέχρι τη στιγμή που η καθιερωμένη σου επίσκεψη στην αγορά που κυριαρχεί η φρεσκάδα της φύσης, φθάνει στο τέλος της. Το καρότσι γέμισε με τα χρώματα της ελπίδας, της καλής διάθεσης, του πλούτου, της χαράς, της δημιουργίας, της σταθερότητας, της αυτάρκειας, της ευσυνειδησίας και της εξυπνάδας. Μα το ταξίδι της καθημερινότητας συνεχίζεται. Επισκέπτεσαι το κέντρο της πόλης προσπαθώντας να ολοκληρώσεις τον κύκλο υγιεινής διατροφής για την οικογένεια. Οι άνθρωποι εδώ κυκλοφορούν βιαστικοί, σκυθρωποί, μελαγχολικοί. Οι αισθήσεις σε μια διαφορετική έντονη εγρήγορση πασχίζοντας να διατηρήσουν τη σωματική σου ακεραιότητα.
Τα χρώματα, τα αρώματα, οι γεύσεις αντικαταστάθηκαν με αυτοκίνητα, μισογκρεμισμένα κτίρια που περιμένουν… Δυο κόσμοι τόσο μα τόσο διαφορετικοί συνυφασμένοι στην καθημερινότητά μας.