Παγκόσμια Ημέρα των Φάρων

(Επάνω: “Ο Φάρος της Χαλκίδας”, πίνακας του Γιώργου Γατόπουλου)

 

Κείμενο: Ευαγγελία Σταμέλου

Επιμέλεια ανάρτησης: Κλαίρη Μπαράκου

  Ένα από τα σημαντικότερα σύγχρονα μνημεία που δίνουν το στίγμα της Ελλάδας και την περίοπτη θέση που κατείχε ανέκαθεν η χώρα μας στην παγκόσμια ναυτική ιστορία, είναι οι Φάροι. Υπάρχουν πάνω από 120 πέτρινοι παραδοσιακοί Φάροι που λειτουργούν για την ασφαλέστερη κατά το δυνατόν διέλευση για όλα τα καράβια.

  Το φως τους αντανακλάται σε μεγάλη απόσταση και προειδοποιεί τα διερχόμενα πλοία για την ύπαρξη στεριάς στον δρόμο τους. Δεσπόζουν σε ιδιαίτερα σημεία της χώρας μας, άλλοι προσβάσιμοι, άλλοι απλά  τους θαυμάζεις από κάποια απόσταση.  Εντυπωσιακοί και επιβλητικοί  όπως στην Άνδρο, τα Χανιά, στην Ναύπακτο στην Λευκάδα, στο Λουτράκι στην Ρόδο, στην Σαντορίνη, στη Χαλκίδα μας.

 Ο Φάρος της Χαλκίδας βρίσκεται στην βόρεια πλευρά της πόλης μας, στο ακρωτήριο στην ομώνυμη θέση «Κακή κεφαλή». Ονομάστηκε έτσι εξαιτίας ενός ναυαγίου.  Χτίστηκε το 1886 και το ύψος του πύργου του είναι 12 μ. Κατά τον 2ο παγκόσμιο  πόλεμο ήταν σβηστός και επαναλειτούργησε το 1945. Από το 1980 αυτοματοποιήθηκε και επιτηρείται από έναν φαροφύλακα.

 Δικαίως θεωρείται το ομορφότερο σπίτι της πόλης. Μέσα σε ένα δάσος γεμάτο μυρωδιές από διάφορα δέντρα και φυτά, με την  θάλασσα τριγύρω και μια απίστευτη θέα που σου κόβει την ανάσα. Από τη μια βλέπεις την πόλη της Χαλκίδας και την ακτή του Καράμπαμπα και από την άλλη  την Αρτάκη μέχρι τα Πολιτικά. Ανεβαίνοντας την παλιά στενή κυκλική σκάλα βρίσκεσαι στην κορυφή του πέτρινου φάρου που θυμίζει κάστρο.

 Μέσα στο δάσος που είναι κρυμμένος ο Φάρος υπάρχουν σημεία που μπορείς να κάτσεις και να θαυμάσεις το τοπίο, όπου κατά καιρούς γίνονται διάφορες εκθέσεις, εκδηλώσεις μουσικές και άλλες πολλές καλλιτεχνικού ενδιαφέροντος . Ένας πράσινος πνεύμονας, τόπος  συνάντησης για πολλούς φυσιολάτρες,  χώρος έμπνευσης, ανάγνωσης, ξεκούρασης, χαλάρωσης, διαλογισμού, γυμναστικής.  

  Ο χώρος ανήκει στο Πολεμικό Ναυτικό και απαγορεύεται η είσοδος χωρίς ειδική άδεια. Στο ισόγειο του κτηρίου φιλοξενείται ο φαροφύλακας και η οικογένειά του και δεν διαφέρει σε τίποτα λειτουργικά και πρακτικά από ένα κανονικό σπίτι.  Ο φαροφύλακας είναι υπεύθυνος για την συντήρηση των μηχανημάτων και των κτιριακών εγκαταστάσεων, αλλά και για τις επισκευές του μηχανισμού του Φάρου. 

 Ένας Φάρος πάντα μαγεύει τον επισκέπτη. Είναι πραγματικά μια ωραία εμπειρία, απωθημένο παιδικών χρόνων, περιέργεια και προσέγγιση στο άγνωστο.  Το τοπίο, η θέα, οι ιστορίες που κρύβονται, τραγούδια, μύθοι, μυστικά,  διαφορετικά  για τον κάθε έναν.  Μακάρι να ήταν περισσότερες μέρες επισκέψιμοι αυτοί οι χώροι και όχι μόνο στις παγκόσμιες μέρες και γιορτές. 

 Εξάλλου αυτή είναι και η έννοια του Φάρου. Να προειδοποιεί για τις αναποδιές και τους κινδύνους  που έρχονται.  Και εκείνο το φως που λάμπει είναι το φως της ψυχής του καθενός από εμάς, ένα φως γεμάτο με δύναμη, θέληση και ανάγκη για ζωή. Μια αχτίδα σιγουριάς μέσα στην αβεβαιότητα της απεραντοσύνης. Η ελπίδα ότι στα δύσκολα θα βρούμε το φως που θα μας βγάλει από το σκοτάδι. Είθε… 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *