Μια ξεχωριστή μουσική βραδιά παρακολούθησαν όσοι είχαν την ευκαιρία να βρεθούν στην «Οδό Ονείρων» την Παρασκευή 1 Απριλίου συντροφιά με τον Γιάννη Διονυσίου και τους υπέροχους μουσικούς που τον συνόδευαν, τους συνεργάτες του: Γιώργος Γεωργόπουλος μπουζούκι, Fausto Sierakwski σαξόφωνο, Αθηνόδωρος Καρκαφίρης κιθάρα, Κώστας Αρσένης κόντραμπάσο, Στρατής Σκουρκέας κρουστά. Κι εμείς είχαμε τη χαρά να αποσπάσουμε λίγα λόγια από τον ίδιο.
” Η καταγωγή σας είναι από την Κύπρο. Πώς φτάσατε στην Ελλάδα;
Ήρθα το 2010 για σπουδές στη Θεσσαλονίκη και από τότε ζω και δραστηριοποιούμαι κυρίως μουσικά στην Ελλάδα. Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο μένω στην Αθήνα και διδάσκω δημοτικό τραγούδι στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.
Ποια ήταν τα ακούσματά σας στην παιδική και εφηβική ηλικία;
Ξεκίνησα από την ωδειακή εκπαίδευση με κλασικές σπουδές, πιάνο, βιολί και θεωρητικά της μουσικής. Στη συνέχεια ασχολήθηκα με τη βυζαντινή μουσική και ουσιαστικά αυτό σπούδασα. Αλλά, στην Κύπρο κυριαρχεί πολύ το λαϊκό τραγούδι, ειδικά το λαϊκό τραγούδι από τη δεκαετία του ’50 και μετά. Καζαντζίδης και τραγουδιστές της εποχής εκείνης, ακούγονται πολύ στα ραδιόφωνα, οπότε αυτά ήταν τα πρώτα ακούσματα από τη λαϊκή μουσική. Όταν έφτασα στην Ελλάδα, άρχισα να έρχομαι σε επαφή με τον κόσμο των παλιών ηχογραφήσεων, των 78 στροφών και θέλησα να ασχοληθώ περισσότερο με αυτό. Κάπως έτσι ξεκίνησε και η ενασχόλησή μου με τα ρεμπέτικα, το προπολεμικό τραγούδι.
Θα μπορούσατε να κατατάξετε τον εαυτό σας κάπου, γιατί σας έχουμε ακούσει σε λαϊκά, ρεμπέτικα, έντεχνα ίσως, ή βλέπετε τη μουσική σαν κάτι ενιαίο;
Η μουσική είναι μια συνέχεια. Δεν τα διαφοροποιώ και πολύ να σας πω την αλήθεια, αλλά σίγουρα το λαϊκό τραγούδι των χρυσών δεκαετιών είναι από αυτά που ξεχωρίζω.
Θα μας πείτε λίγο λόγια για την προσωπική σας δουλειά; Ήδη υπάρχουν τραγούδια που έχουν μεγάλη απήχηση στον κόσμο.
Έχω κάνει κάποιες συνεργασίες με συνθέτες και μουσικούς, τώρα όμως, ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει η πρώτη μου δισκογραφική δουλειά από το «Ogdoo Music Group». Τους στίχους των τραγουδιών έχει γράψει ο Κώστας Φασουλάς και είναι τιμή μου, να μου δίνει τραγούδια αυτός ο πολύ σημαντικός στιχουργός. Τη μουσική έγραψαν εφτά διαφορετικοί συνθέτες: ο Φώτης Σιώτας, ο Ορέστης Κολέτσος, ο Βασίλης Κορακάκης, ο Κώστας Παρίσης, ο Νίκος Χριστίδης, ο Πάρης Περυσινάκης και ο Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης.
Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι αρκετά από τα τραγούδια που ερμηνεύετε έχουν πάρει σάρκα και οστά θα λέγαμε μέσα από video-clips, κάτι που δεν επιλέγουν συχνά ερμηνευτές που εκπροσωπούν αυτού του είδους τη μουσική. Θέλετε να μας πείτε λίγα λόγια γι’ αυτό;
Στις μέρες μας ο κόσμος δεν αρκείται μόνο στο ακουστικό υλικό. Θέλει να βλέπει και κάτι ενδιαφέρον που να συνοδεύει τη μουσική και εμείς προσπαθούμε να το κάνουμε όσο πιο καλαίσθητα γίνεται και με βάση τη δική μας αισθητική, για να βγει κάτι το οποίο θα αβαντάρει το τραγούδι.
Σε μια συνέντευξή είχατε αναφέρει ότι είναι σημαντικό να υπάρχει νέο υλικό.
Ναι, βέβαια. Και φυσικά υπάρχει. Γράφονται καλά και ποιοτικά τραγούδια και υπάρχουν και τραγουδιστές, υπάρχουν και συνθέτες υπάρχουν και στιχουργοί. Μόνο που για να τα βρούμε αυτά πρέπει να τα ψάξουμε λίγο περισσότερο. Δεν είναι μπροστά – μπροστά στην επικοινωνία και την εμπορικότητα.
Υπάρχει, ωστόσο μια στροφή των νέων ανθρώπων προς τη λαϊκή και παραδοσιακή μουσική. Ιδιαίτερα μετά τις κρίσεις ψάχνουν λίγο περισσότερο. Πιστεύετε ότι είναι ένας τρόπος να βρούμε τις ρίζες μας;
Είναι κι αυτό, γιατί πάντα ο κόσμος μετά από κρίσεις και δύσκολες καταστάσεις, νομίζω ότι ψάχνει το συλλογικό του ασυνείδητο και αυτές οι μουσικές ανήκουν στο συλλογικό μας ασυνείδητο. Είναι μουσικές λαϊκές, μουσικές που όλοι τις έχουμε τραγουδήσει και τις τραγουδάμε. Και επίσης πρέπει να πούμε ότι σε αυτή τη στροφή στην ελληνική παραδοσιακή, ρεμπέτικη και λαϊκή μουσική, έχουν βοηθήσει πάρα πολύ τα μουσικά σχολεία και τα μουσικά τμήματα των πανεπιστημίων, όπου όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι θέλουν να σπουδάσουν και να μελετήσουν παραδοσιακά μουσικά όργανα και να εντρυφήσουν στο ρεπερτόριο της Ελλάδας, της Ανατολής και της ευρύτερης περιοχής μας γενικότερα.
Από τα τραγούδια που έχετε ερμηνεύσει εσείς, υπάρχει κάποιο που ξεχωρίζετε ή κάποιο που σας έχει σημαδέψει;
Νομίζω πως δεν ξεχωρίζω κάτι. Είναι όλα μοναδικά τα τραγούδια αυτά και ευχαριστώ όλους τους στιχουργούς και τους συνθέτες που με εμπιστεύτηκαν να τα ερμηνεύσω. Πραγματικά, είναι πολύ μεγάλη τιμή να σου δίνουν άνθρωποι το παιδί τους, ουσιαστικά, για να του δώσεις μια πιο ολοκληρωμένη υπόσταση.
Κάποια στιγμή ψάχνοντας στο ΥouΤube το τραγούδι, «Φέρνω τα πέρατα κοντά», παρατήρησα το σχόλιο ενός ανθρώπου από την Κωνσταντινούπολη, που τόνιζε πόσο τον είχε αγγίξει το τραγούδι, χωρίς, ωστόσο, να κατανοεί τα λόγια.
Χαιρόμαστε και μας τιμούν τέτοια σχόλια. Μακάρι να συνεχίσουμε να αγγίζουμε και να συνομιλούμε με αυτόν τον τρόπο με τους ανθρώπους. “
Η ώρα πέρασε, ο κόσμος άρχισε σιγά σιγά να μαζεύεται, τα φώτα χαμήλωσαν και το πρώτο ορχηστρικό τραγούδι γέμισε την αίθουσα. « Γλυκό μου πικραμύγαλο” , ερμήνευσε ο Γιάννης Διονυσίου με την είσοδό του στη σκηνή και έψαχνες να βρεις από που έρχεται αυτή η φωνή. Φωνή σαν φρέσκος δυνατός αέρας που κουβαλάει ήχους του παρελθόντος. Μες στη λιτότητά του είναι καθηλωτικός.
