Κείμενο: Λίνα Περγάμαλη
Επιμέλεια ανάρτησης: Κλαίρη Μπαράκου
Πέμπτη 4 Ιούνη 2020. Σιώπησε η πολυγραφότατη αυτή πένα του μεγάλου κυρίου της Δημοσιογραφίας Τάκη Δεμερτζή. Του κυρίου Τάκη, που με γέμιζε χαρά η συχνή παρουσία του στο τυπογραφείο μας. Μια υπέροχη συνεργασία που διήρκησε χρόνια και μου άνθιζε τη ζωή με τις αναμνήσεις που ήθελε να διηγείται με μοναδικό τρόπο, για την περιπέτεια της ζωής του, ο αγαπημένος κύριος Τάκης.
Τον άκουγα μαγεμένη, παραμερίζοντας τον φόρτο της δουλειάς μου, γιατί θεωρούσα πιο σημαντικές τις αφηγήσεις του. Ήταν άριστος αφηγητής, όπως άλλωστε και άριστος δημοσιογράφος, και οι ιστορίες του είχαν μια απλή, κατανοητή και ταυτόχρονα δύσκολη πλοκή. Διαθέτοντας δε και καλοπροαίρετο χιούμορ, οι διηγήσεις του γινόταν με το γνωστό ανέμελο χαμόγελο. Κι ας σου μετέφερε στιγμές της ζωής του οι οποίες ήταν γεμάτες από ρίσκα, μέρες πολέμου, κατοχής και πείνας. Κι όμως ο κύριος Τάκης ζούσε αυτή την πολύ δύσκολη περίοδο με χαμόγελο, άπλετη αισιοδοξία, γιατί είχε σκοπό να πιάσει την ζωή από τα μαλλιά. Και την έπιασε… Γνώστης πολλών ιστορικών στοιχείων δημοσίευε στις εφημερίδες του κάθε φορά και ένα συναρπαστικό κομμάτι. Η μάλλον όλη η εφημερίδα ήταν γεμάτη από συναρπαστικά κομμάτια. Συνοδευόμενη δε και από σπάνιες φωτογραφίες που διατηρούσε στο αρχείο του ήταν πραγματικά ιστορικές αφηγήσεις σε δημοσιογραφικό χαρτί.
Οι αντοχές του μεγάλες. Κάποια εποχή έπρεπε να τυπώσει την καθημερινή του εφημερίδα σε κυλινδρική την οποία δεν διαθέταμε. Άρα έπρεπε να πάει σε άλλη πόλη. Στην Λαμία υπήρχε κυλινδρική μηχανή. Πήγαινε λοιπόν ακούραστα ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ή μάλλον κάθε απόγευμα στην Λαμία για να παραδώσει την ύλη και να παραλάβει την τυπωμένη εφημερίδα. Ετών περίπου 70 τότε. Κάποια μέρα μας είπε ότι ήταν κουρασμένος γιατί είχε πάει στην Θεσσαλονίκη για να παρακολουθήσει μια συναυλία του γιού του στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. Υποθέσαμε ότι τον κούρασε το ταξίδι. Αλλά όχι μόνον αυτό. Μας είπε ότι παρέδωσε την εφημερίδα στην Λαμία, ακολούθως ταξίδεψε στην Θεσσαλονίκη, οδηγώντας, παρακολούθησε την συναυλία, έφαγε κατόπιν έξω με τον γιό του και την παρέα και επέστρεψε τις πρώτες πρωινές ώρες στην Χαλκίδα. Αλλά ήταν κούραση μας είπε αυτό (!!!). Μέχρι τελευταία στιγμή και χωρίς να αλλάξει τίποτε στις συνήθειές του υπήρξε η καλύτερη πέννα της Χαλκίδας. Κύριε Τάκη θα σας θυμόμαστε πάντα…