Συνέντευξη: Αγγελική Μούντριχα
Μάρθα Θεοδωρακοπούλου
Επιμέλεια ανάρτησης: Κλαίρη Μπαράκου
Για το θέμα των σεμιναρίων ελληνικών χορών συνομιλήσαμε με τον κ. Παντζιαρίδη Γιώργο, δάσκαλο ελληνικών χορών και διοργανωτή σεμιναρίων, ο οποίος έθεσε με τη σειρά του τις δικές του σκέψεις και προβληματισμούς.
Πως γίνεται η επιλογή της περιοχής που θα φιλοξενήσει ένα σεμινάριο και ποιο κλίμα δημιουργείται σ’ αυτό;
Κάνοντας ένα σεμινάριο στην Αθήνα ή κάπου κοντά στην Αθήνα το σημαντικότερο για την επιλογή του εισηγητή και της περιοχής που θα παρουσιάσει είναι οι άνθρωποι που θα έρθουν να έχουν ασχοληθεί έμπρακτα με τα χωριά που θα παρουσιάσουν με έρευνες και καταγραφές αντίστοιχα.
Στο συγκεκριμένο σεμινάριο που έγινε στην Ερέτρια συμμετείχαν τρεις εισηγητές από την Μακεδονία που έχουν ερευνήσει τον τόπο τους κατά πολύ και είναι δύσκολο να τους τύχει κανείς όλους μαζί. Μαζί μας ήταν ο Βασίλης Τερζής στα ντόπια και βλάχικα Σερρών, ο Γιάννης Κωνσταντίνου στην Φλώρινα και ο Χρήστος Άψης στην κεντρική Μακεδονία.
Ο ομιλών σαν διοργανωτής και εισηγητής έχω αφιερώσει τη ζωή μου σε έρευνες και καταγραφές πάνω στα χωριά του Έβρου, αλλά και της βόρειας και ανατολικής Θράκης, με κύρια αναφορά (στο σεμινάριο) στους Ασβεστάδες και το Μεγάλο Μοναστήρι.
Η τελευταία προσθήκη στο σεμινάριο ήταν ο Δημήτρης Λιανοστάθης που είναι γέννημα θρέμμα της Εύβοιας και μας έδειξε τους ντόπιους χορούς.
Μου αρέσει όλη η νοοτροπία μέσα στα σεμινάρια που έρχονται κοντά οι χορευτές, που βλέπουν έναν εισηγητή και προσπαθούν να τον αντιγράψουν και να μάθουν από αυτόν τα λαογραφικά στοιχεία της περιοχής του. Δείχνει στους δασκάλους τον σωστό δρόμο να κινούνται και στους μαθητές να κρίνουν αν αυτά που έχουν μάθει είναι κοντά σε αυτά που βλέπουν.
Σε ένα σεμινάριο ποτέ δεν μαθαίνεις χορό, απλά παίρνεις πληροφορίες και αποκτάς καινούργιες ιδέες. Δεν είναι το ίδιο με το γλέντι το σεμινάριο. Στο γλέντι θα βγάλεις τον χαρακτήρα σου και ακόμη τη σχολή που μαθαίνεις χορό, ενώ στο μάθημα θα είσαι κρατημένος και παρατηρητικός. Επειδή λοιπόν αυτού του είδους τα σεμινάρια γίνονται κοντά στην συμπρωτεύουσα, είχα την ιδέα να τα φέρω πιο κοντά στην Αθήνα όπου και δραστηριοποιούμαι. Στο συγκεκριμένο σεμινάριο να θίξω ότι στα γλέντια υπήρχαν ορχήστρες που και από μόνες τους κάνουν ένα καλό γλέντι και ο κόσμος είχε την δυνατότητα να τις έχει όλες μαζί και μιλάμε για Εβρίτικη Ζυγιά, Χάλκινα Ηχοχρώματα και τους Μαλαμάδες με τον Δημάνο.
Τι χρειάζεται για να κάνει κάποιος ένα σεμινάριο χορού εκτός της περιοχής του για την περιοχή του και ποιες προϋποθέσεις πρέπει να πληροί ο εισηγητής;
Για να κάνεις ένα σεμινάριο εκτός της περιοχής σου πρέπει να έχεις γνωστούς στη δημοτική αρχή και επίσης επιχειρηματίες από την περιοχή που θα στραφείς. Όλοι αυτοί θα σε βοηθήσουν στο να μειωθεί το κόστος και να βγει μια λογική τιμή στον κόσμο που θα το ακολουθήσει.
Πρέπει να βρεις ένα ωραίο μέρος (ξενοδοχείο, περιοχή) ώστε ο κόσμος που θα το ακολουθήσει να κάνει και τις διακοπές του πέρα από τα μαθήματα και τα γλέντια. Επίσης οι σύλλογοι που δραστηριοποιούνται στην περιοχή πρέπει να το αγκαλιάσουν, ώστε να μην αφήσει αρνητικό πρόσημο για να μπορέσει να γίνει θεσμός.
Για τους εισηγητές ανέλυσα παραπάνω, τώρα αν υπάρχουν πολλοί εισηγητές σε μια περιοχή και είναι δύσκολη η διαλογή, τότε παίζει ρόλο να σου ταιριάζει σαν άνθρωπος (πέρα από τις γνώσεις του εισηγητή). Για μένα πρέπει να πληροί τις παραπάνω προϋποθέσεις και επίσης να είναι προσιτός στον κόσμο. Έχω γνωρίσει ανθρώπους με πολλές γνώσεις στα χωριά τους, με πολύ υλικό στα χέρια, αλλά καθόλου μεταδοτικότητα και απόμακρους από τον κόσμο.
Το μάθημα στο σεμινάριο δεν είναι το ίδιο με το να κάνεις μάθημα στο σύλλογό σου, απέχει παρασάγγας. Στον σύλλογο έχεις το δικαίωμα να κάνεις ό,τι θες ακόμη και λάθος αρκεί να πεις τον λόγο στους μαθητές σου και δε θα σε σταυρώσουν, αφού σε ακολουθούν και σε έχουν διαλέξει για κάποιο λόγο. Στο σεμινάριο δεν υπάρχουν αυτά!!! Ένας εισηγητής μπορεί να χορεύει τέλεια, να διδάσκει τέλεια, να έχει πολύ υλικό στα χέρια, πολλές καταγραφές και να τις τηρεί ακριβώς, αλλά να μην το έχει με τον κόσμο και να μην τον ακολουθεί…αλλά και το αντίθετο μπορεί να μην έχει τίποτα από τα παραπάνω και να είναι γεμάτος κόσμο.
Τελειώνοντας θα πω ότι οι καιροί αλλάζουν ότι ο κάθε άνθρωπος πάει για χορό για τον δικό του λόγο που μπορεί να μην είναι και αυτός που θα θέλαμε αλλά η αγκαλιά μας πρέπει να είναι ανοιχτή για όλους. Καλό καλοκαίρι και καλή αντάμωση.